Sonore Audio

Vinyl Ivan ontmoet Cock van der Weiden voor de 2de keer


Bron artikel : Vinyl Ivan



Sonore Audio Platenspeler

 
 

Op woensdag 9 augustus 2017 werd het tijd om voor een tweede keer af te zakken naar Rotterdam. Cock van der Weiden van Sonore Audio had enkele nieuwe modificaties verricht aan zijn KEF LS50, maar bovenal zou zijn eigen ontworpen platenspeler demonstratie klaar staan.

 
 
 

Bij binnenkomst toont Cock trots zijn nieuwe aanwinst, een schilderij en als jazz liefhebber staat er natuurlijk een drummer op afgebeeld: Jo Jones. De schilder is ons bekend zijn naam is René Visker. Een vriend van Cock van der Weiden en graag geziene gast op hifi events.

 
 
 

De KEF LS50 wordt nog steeds ondersteund door de Sonore Harmonizer, maar ook de luidsprekerunit is weer onder handen genomen met extra sterke magneten.

 
 
 

De platenspeler heeft gestaan op de XFI show in 2016, maar dat was een statische opstelling. Nu is er dan een werkend exemplaar gemaakt van acryl en aluminium.

 
 
 

Het draaiplateau is een mooi stuk Nederlands fabrikaat en maakt indruk. De platenspeler is solide en groot.

 
 
 

De kleine poelie blijft onderdeel van het ontwerp, deze zou de draaischijf het beste op de juiste snelheid houden.

 
 
 

De snaar is nieuw, deze bestaat uit geluidsband tape en staat strak gespannen. De rubberensnaar is na testen afgekeurd. In rubber zit te veel rek.

 
 
 

De motor is nog zwaarder uitgevoerd, dan de voorgaande versie. Het idee achter de strakke snaar, die niet meegeeft als een rubberensnaar legt Cock uit met de analogie van de auto op sleeptouw. Als het sleeptouw tussen de twee auto's strak staat blijft de gesleepte auto bestuurbaar en op snelheid.

 
 
 

Om de snelheid stabiel te houden wordt de draaiplaat afgeremd door de magneetrem, maar ook door het nieuwe lager. Deze heeft een constante weerstand. Het lager heeft Cock doorontwikkeld op basis van een bestaand product. Zo werken de motor, de snaar en het draaiplateau in absolute harmonie.

 
 
 

Standaard staat zijn vertrouwde lucht gelagerde lineaire toonarm opgesteld op de platenspeler.

 
 
 

Geen metalen schroeven aan zijn element Soundsmith the Voice (mono versie), maar kunststof schroeven. Lekker groot, dus makkelijk voor het wisselen. Ze zijn lichter, dan metalen schroeven, altijd handig en het zou ook nog gunstig zijn voor de demping volgens Cock.

 
 
 

De draaischijf zelf lijkt massief, maar is het niet. Deze heeft verschillende dieptes om resonanties tegen te gaan en om 'ringing' te voorkomen.

 
 
 

Natuurlijk draait Cock van der Weiden met zijn eigen merk phonovoorversterker.

 
 
 

De Sonore Audio phonoversterker.

 
 
 

Deze foto is sterk uitvergroot. Een nieuwe ontwikkeling is de toepassing van nanokabels (CNT). Bovenstaande wordt de nieuwe luidsprekerkabel. Op het moment speelt Cock van der Weiden met één CNT interlink (nanotube).

 
 
 

Ik kwam stiekem ook voor de CD speler die Cock van der Weiden heeft gemodificeerd. Dat bleek een Icon Audio CD speler te zijn. Een Brits merk dat producten levert gebaseerd op buizentechnologie. Na Cock zijn handenarbeid zitten er zo weinig mogelijk onderdelen in de signaalweg.

 
 
 

Ik kon het niet nalaten om de laatste EP van Coldplay - Kaleidoscope mee te nemen, om af te spelen. Wonderwel hadden de heren enkele nummers een betere productie meegegeven dan het album Ghost Stories (2014), dat zelfs Cock het kon pruimen. Aan deze CD-speler zit de CNT interlink aangesloten. De rest van de set maakt gebruik van de reguliere Sonore bekabeling.

 
 
 

De oude platenspeler staat in de hoek en zal binnenkort in de verkoop gaan.

Bezoek

Op station Rotterdam wordt ik opgehaald door de altijd spraakzame Rotterdammer. Cock ziet er goed uit. Ook al is er recent besloten samen met Marco om de commerciële samenwerking met Music2 stop te zetten. De vriendschap tussen de twee mannen gaat voor alles. En die willen de twee audiovrienden dan ook niet kwijtraken. De commerciële kant blijft namelijk moeilijk voor Cock. De marge aan de kant van de detailhandel is uit te leggen, maar de verhouding fabrieksmarge ten opzichte van de detailhandel is 1:4 en dat werkt tot zijn spijt prijsverhogend. Cock van der Weiden zijn droom is en blijft hifi voor een normale prijs aan te bieden. Een loffelijk streven, maar audiofielen klagen natuurlijk graag over prijzen. Daar is het High End forum ook niet anders in. Uiteindelijk is het keuzes maken denk ik. Audiofiel-zijn is nu eenmaal een hobby met een minder hoge status, naast alle andere bestedingen. Die mooie auto, mobiele telefoon, laptop moeten natuurlijk ook gekocht worden. En moeders de vrouw kan dat nog net begrijpen, maar de prijzen voor een kabel, platenspeler of versterker dat is andere koek. Voor nu vindt Cock het fijn om voor vrienden, kennissen en familie audioproducten te maken.

Ervaringen

We beginnen met de CD speler de aangepaste Icon Audio. We draaien Herman van Veen en weer weet Cock een andere standaard neer te zetten ten opzichte van het vorige bezoek. Het fluisteren van Herman klinkt wezenlijk echt. Ook als Cock het voor doet in de ruimte. We hebben even een vreemd moment, want volgens Cock moet ik een hele lage toon horen. Voel je het niet? zegt Cock verbaasd. Nee, ik hoor kort een lage toon, maar niets waardoor ik van mijn stoel val. Misschien heeft het bezoek aan de High End München toch oorschade aangericht of hoort Cock met zijn gouden oren gewoon meer dan ik. Stiekem hoop ik op het laatste. Ik krijg ook nog een Wolliaans moment voorgeschoteld door Cock over het 'tijdsdomein' en denk even met forumlid VintageMod te maken te hebben, die het vaak over het tijdsdomein en fasedomein heeft van apparatuur. Wat Cock in ieder geval weet te bewerkstelligen is de absolute ruimtelijkheid van een klank. Deze heeft zijn eigen tijd en plaats in de kamer. Er is geen compressie, alles is er. Je hoort ieder percussie onderdeel. Hierna zet Cock het album van Adele op. Alles komt naar voren. De plaat wordt niet geafficheerd als een geluidsmatige hoogvlieger, maar hier komt nu zoveel meer uit de mix. Nee, eigenlijk geen enkele klacht.

Mono LP

Het is moeilijk uit te leggen, maar Cock zet een mono plaat op zijn platenspeler en weet ieder microdetail uit de groef te halen. Irritant goed wordt het. Ik luister gebiologeerd naar de bekkens en de xylofoon. Alles behoudt ten volle zijn eigen positie, ruimte en klank. En binnen die klank zijn eigen karakter. Hoe kort de aanslag op de xylofoon ook is. Het lijkt zelfs alsof je de stokken met het oog kunt volgen. Het is buitenaards goed. Je moet het ook horen om te geloven. Het is bijna tastbaar.

Test

Cock van der Weiden legt kort de werking uit van de platenspeler door de tape als snaar te gebruiken zit er geen rek tussen de motor en het draaiplateau. Het draaiplateau wordt constant afgeremd door het lager en de magneetrem. Hierdoor blijft het toerental stabiel. Dat het geen ijdele praat is, demonstreert hij door een schoonmaakkwast keihard op de LP te drukken. De xylofoon muziek blijft stabiel spelen door de luidsprekers heen. Er gebeurd niets. Volgens Cock kun je het beste met xylofoon- of pianomuziek de gelijkloop testen van een platenspeler ofwel de toerentalvariatie.

Conclusie

Had Cock eigenlijk al een hele goede set hij blijft stappen ondernemen om het geluid te verbeteren. Er komt een uitleg over de ruisvloer, harmonischen en grondtoon. Er zit geen enkel effectbejag in het geluid, geen compressie. Een soort rust, die je niet vaak hoort. Waar ik me enigszins zorgen om maak is dat het geluid buitenaards goed wordt. Haken luisteraars en audiofielen hier niet bij af? Nee, daar heeft Cock geloof in. Want er treedt geen luistermoeheid op bij de luisteraar, volgens hem een grote pré. Je wil eigenlijk meer CD's en LP's draaien om te weten wat er op staat. Het is alsof Sonore Audio de hoorbare bandbreedte heeft weten te vergroten. Je ervaart een audiovisuele afbeelding van de instrumenten en zangstem in de ruimte. Ik vraag me af of studiotechnici wel door hebben wat er allemaal echt wordt opgenomen.

Afronding

Cock blijft natuurlijk een Rotterdamse spraakwaterval. Niemand dwingt hem om verantwoording af te leggen over de prijzen en zijn toegepaste techniek en toch voelt hij zich aangesproken. Een profeet wordt in zijn eigen stad niet geëerd, zo hoort het ook. In zijn geval blijft hij open voor criticasters: kom bij me langs en ga luisteren, dan hebben we het er over. Graag zelfs, want Cock leert met plezier nieuwe dingen. Maar boven al wil hij genieten van muziek en een gezellig samenzijn.

Opmerkingen

Enige opmerkingen zijn natuurlijk op zijn plaats. Ik had bijvoorbeeld nog om de CD moeten vragen met de geluidsopname in de kerk. Dat was zo'n mooie referentie en is me lang bijgebleven na mijn eerste bezoek: de hoorbare stilte in de ruimte. Achteraf gezien had ik ook eerder van luisterplek moeten veranderen. ik zat wat laag en op één positie op de bank. De openstaande platenspelerkoffer tussen de luidsprekers had van mij dicht gemogen. Vast een visueel aspect voor mij persoonlijk. En misschien moet die mooie leren fauteuil met saxofoon er ook aan geloven - ruimte creëren en zien wat er met het geluidsbeeld gebeurd. Christ Martin klonk voor het eerst bijna als Chris Martin. Of te wel mijn slotconclusie: het gaat de goede kant op met Sonore.

 
 
 

Sonore buitenaards goed.