Sonore Audio

RobX en Mumsoft van het High End Forum op bezoek bij Sonore Audio



Bijdrage HighEnd forum door Mumsoft

Gisteren samen met Rob naar Cock geweest. Cock had me een keer uitgenodigd, Rob had ook wel zin, en omdat één plus één drie is (toch minstens tweeënhalf!), zaten we afgelopen middag transfixed op de vintage bank die Cock in de huiskamer heeft staan. Wie wel eens bij Cock in diens stulp is geweest, weet dat die het midden houdt tussen uitdragerij en audiomuseum uit de jaren vijftig, en dat je je ogen er uitkijkt.

De spraakwaterval die Cock is maakt wel dat het eerste half uur van het bezoek staande wordt afgelegd, terwijl Cock zijn verhaal illustreert door van alles en nog wat te laten zien. Kabelklossen, printplaatjes, potmeters, handgeweven weerstanden, en wat heb je. Terwijl hij wijst op een waaier aan sprietige koperdraadjes waarschuwt hij ervoor dat je ze allemaal te pakken moet krijgen wil je voorkomen dat je kleine condensatortjes in de kabel creëert. Dat spreekt vooral Rob aan, want die háát condensators. Van ons twee is Rob de technisch meest onderlegde, waar ik in de afgelopen 10 jaar niet veel verder ben gekomen dan het aansluiten van gekochte spulletjes. Máár, dat kan ik dan ook als de beste. 

Als we dan eindelijk zitten, toch al enigszins beduusd van al die uitgestorte kennis, maar wel gelukkig met een kopje koffie voor de neus, duikt Cock in de stapel cd's om ons kennis te laten maken met de klanksignatuur van zijn set en akoestiek ("klanksignatuur", ja, een mens leert wat bij in zijn leven  ). Wij kijken uit op een miriade aan spulletjes, en een listig vitragegordijn verhult net niet dat daarachter een wand aan luidsprekers staat, dus ja, kùnst, dat we zowat van de bank geblazen worden als Cock een orgel-cdtje opzet. Iedereen snapt wel dat uit van die Kefjes die er voor de show staan, niet zo'n overdonderend laag kan komen. O ja, en staan ook van die Harmonizers op, dan lijkt het tenminste nog wat.

Diezelfde Kefjes heb ik ook bij Kraus gehoord, dus feitelijk geven die best aardig wat laag weer, maar niet wat hier door de kamer beukt.

Maar Cock verzekert dat er niks anders meespeelt, en vertelt het verhaal dat hij ook de baas van Kef op bezoek had gehad, die wit was weggetrokken bij de demonstratie. En natuurlijk meteen had willen weten hoe Cock dat had klaargespeeld.

Maar wát er ook aan zijn neus hing, toen hij vertrok, níet de kennis die hij zo graag had ontfutseld aan het brein van de gastheer. Ik mag hier wel verklappen, dat Cock iets aan het filter veranderd had (ik denk, wég met die condensators). En natuurlijk, Harmonizers erop, want die doen iets goeds met de stijgtijd, wat élke luidspreker wel kan gebruiken. En dat heeft te maken met de traagheid van conussen. De Harmonizers doen dan het snelle werk, zeg maar, en die goedmoedige lobbes van een conus kan er dan op zijn gemak achteraan sjokken. Een beetje chargeren maakt het al gelijk een stuk duidelijker, niet?

Maar er valt meer te ontdekken hier. Cock's set brengt ook een heel transparant beeld over, je kijkt enorm diep in de opname, de ambiance is hier aanwezig zoals ik het nog nergens heb gehoord. En dat komt weer op het conto van de cd-speler, die Cock heeft ontdaan van alle frutsels, waarna er een loopwerk en een paar draadjes overbleven. Ook de voorversterker schijnt gestript te zijn, en min of meer vervangen door 92 kleine trafootjes, die met zijn allen het laag, en in hun dooie eentje het hoog verzorgen. Thingman heeft voorversterkers wel voorverzwakkers genoemd, maar die van Cock is dus een echte!

De micro-informatie die deze set laat horen is f e n o m e n a a l.

Cock betreurde het wel, dat hij geen LP kon laten horen, omdat die het nóg beter zouden doen. Hij is bezig met de rem, en heeft de behoefte aan een extreem vlakke vlakke draaierd. De tolerantie die hij noemde schijnt tegenwoordig moeilijk te realiseren te zijn, maar zijn afgekoppelde eigen draaitafel uit de jaren 70 vertoont die wèl. Tja, vooruitgang, hè. 

Grappig, hij liet zien en voelen hoe een paar magneetjes inderdaad afgeremd worden als je ze over een plaat aluminium schuift. Ik snap er weer eens niks van.

Rob had een heel stapeltje cd's meegenomen, en ik maar ééntje, de welbekende Baka people natuurlijk. Maar die waren nog niet aan bod gekomen, en de analoge klok met draaitafel-arm als wijzer wees inmiddels het begin van de avond aan. Met een klein beetje pressen lukte het me de waterdrums op te roepen, en daarna de Ieta, de simpele oerwoudharp met zang en kinderstemmen.

Hier klinkt het water beslist frisser dan bij mij, constateerde ik, en alweer hoorde ik die geweldige ruimte van het bos, alsof je daar zit. Ook beter dan hier thuis, maar dat is inmiddels niet verrassend meer. Cock bood aan eens langs te komen met zijn cd-speler, zodat ik diezelfde transparantie ook in mijn eigen set zou kunnen ervaren. Daar ben ik wel voor in, natuurlijk. Het is toch een beetje saai niks meer te doen aan het verbeteren van een set, ook al hoor je van deze en gene dat je niks meer hoeft te veranderen. Honderd procent wordt een set immers nooit, dus waar hebben we het over.

Cock, bedankt voor dit inkijkje in de keuken, het was een gedenkwaardige middag! Had ik al gezegd dat de lente leek begonnen? Toen we weer buiten liepen in het donker, heldere hemel, en toch een graad of 12, had het daar wel wat van

 

 

Bijdrage HighEnd forum door Robx.

Afgelopen week ben ik samen met Marc naar Cock van der Weijden (Sonore) geweest. Heel veel spulletjes, ik keek mijn ogen uit, en we hebben veel uitleg gehad. En dat gaat allemaal in de richting: heel diep nadenken over wat er voor verstoringen optreden en hoe dat veranderd kan worden. En hoe minder onderdelen hoe meer muziek. En daar denkt Cock al 40 jaar of zo over na en handelt ernaar. En hij heeft een afkeer van condensatoren die ik inderdaad ook heb. Hij heeft echter de kennis dat veel verder door te voeren. Het was erg boeiend!

 

En waar leidt dat dan toe. Bijzonder veel lowlevel informatie, waardoor niet alleen een tingeltje (of een mega klap haha) te horen is, maar ook veel van de omgeving waarin de muziek is gemaakt. S/R verhoudingen die ik nog niet eerder gehoord had. Ambiance krijgt nieuwe betekenis. Een voor de maat van de speaker onbegrijpelijk laag. En impact: percussie knalt tevoorschijn. Iemand die op het podium stampt …. zet de huiskamervloer in beweging (herinner je even welke luidsprekers daar staan). Niet ‘nep’ of ‘opgeblazen’ nee het knalt tevoorschijn in de richting van zoals ik denk dat de energie van de performance in het echt was.

 

Er is alleen CD gedraaid, ik moet ook zeggen dat bij sommige mij bekend bekende passages (Dead can dance) ik vind dat de expressie beter kan. Maar dat kan ook liggen aan de bergen tweaks die ik zelf aan de set heb hangen & dingen die ik met Cd’s (CD speler) uithaal. Geen goed vergelijk dus, en die dynamiek … waar komt die vandaan. Cock zei ook dat als hij de draaitafel had ingezet, er nog heel wat anders gebeurd was. Dat geloof ik meteen van hem, want ik kan me niet voorstellen dat hij iets overdrijft. En ik zou dat ook nog graag eens meemaken (horen is een te beperkte term voor deze set).

 

Wat ik nog steeds niet snap – het moest even indalen – is de energie en snelheid die ik niet eerder hoorde. Natuurlijk gelden de wetten van de natuurkunde nog (kleine luidspreker, dus ergens houdt het op) maar dit toonde dat die natuurlijke grens niet de performance bepaalt. Zei hij nou 2 gram bewegende massa bij die KEF-dingen? Mijn 30cm Philips woofers hebben een zeldzame lage 54 gram mms (en toch fres 25hz). Twee gram ook voor het laag-laag … dan snap je de snelheid. Ietsje minder laag, wel vreselijk meer snel. Even een andere benadering.

 

De blijkbaar bereikte zuiverheid in versterking en weergave doet iets met je hersenen.

 

Wist ik er maar zoveel van zeg !