Sonore Audio

HighEnd forumleden René en Audiovorden op bezoek bij Cock van der Weiden Deel 2



Cock in Rotterdam

 

 

Het tweede bezoek zou al net zo bijzonder worden als het eerste….. Ook nu verdampte de tijd door de onderhoudende verhalen van Cock, zodat er uren verstreken waren voordat de eerste CD’s in de lekker analoog klinkende CD-speler verdwenen. Want de platenspeler stond helaas nog steeds werkeloos op het massieve rack. Jammer, want ik had zijn speler met de prachtige zelfbouw tangentiale arm graag willen beluisteren.

In die ongemerkt verstreken uren hebben het ook nu weer over vele zaken gehad. De audiofora, waar ik veel aan heb gehad, en nog steeds heb, maar ook over de negatieve postings die daarop gedaan worden. Heel jammer, want volgens mij willen we allemaal dezelfde kant op, de goede namelijk, en onze sets verbeteren door het delen van kennis en ervaringen. Helaas worden er juist ook ideeën en meningen van “out of the box” denkenden genadeloos onderuit gehaald, zoals nu gebeurd is met de Harmonizers van Cock. Ik begrijp het niet, en zal dat ook nooit begrijpen….. Genoeg daarover, ik heb weer een geweldige middag en avond gehad, en ik kan alleen maar blij worden door zo’n enthousiasmerend persoon.

En dan kwam natuurlijk ook de diefstal van apparatuur en spullen uit zijn toch behoorlijk beveiligde appartement aan de orde en hoe het bij toeval ook weer kan leiden tot nieuwe inzichten. Zo heeft hij bij het nieuwe setje Kef’s de motor aangepast in de vorm van ander magneet-materiaal en heeft hij de conus gecoat. Door deze aanpassingen is het rendement fors toegenomen en klinkt het alsof er een groot systeem staat te spelen.

Cock heeft niet stilgezeten (kan hij ook helemaal niet….) en is bezig met allerlei plannen: een nieuwe eigen platenspeler bijvoorbeeld, deze zal een heel licht maar erg groot plateau krijgen welke natuurlijk aangedreven gaat worden door de Sonore motor. De huidige speler zal daarvoor dus het veld moeten ruimen.

Verder komt er een vernieuwde versie van de Line Array speaker. Die had ik (zoals gemeld in het eerste verslag) al in 2010 gehoord en was er helemaal van onder de indruk. Ik ben nu zelf bezig met een zelfbouw open baffle en ik had er dus al eerder één gehoord zonder dat toen te beseffen.

De Kef's voor een vintage meubel

Eerst werd er een aantal CD’s gedraaid die ik bij het eerdere bezoek ook al gehoord had: Circle Percussion met Live Studio Recordings. De impact van de slagen op die trommels van 2,5 meter doorsnee is immens. Je hoort die “pets” van die grote drumsticks en dan het natrillen en uitsterven van die slagen, je gelooft het niet als je het niet gehoord hebt.

Percussie laat heel goed horen waartoe deze set in staat is: wat een snelheid en natuurgetrouwheid. Trommels, steigerpijpen en ik weet niet wat meer voor een slagmateriaal, zo snel, zo ijzer, heel bijzonder…… Daarna mooie jazz van het trio Han Bennink, Michiel Borstlap en Ernst Glerum met de CD Monk en laat de set een krachtige attaque van de piano en percussie horen.

Sonore versterking

 

 

En dan natuurlijk wat eigen CD’s. Na de dynamische en mooi opgenomen en gemasterde CD’s die Cock liet horen, viel Lilium met het album Short Stories zwaar tegen. Het nummer Whitewashed, waarop David Eugene Edwards (van 16 Horsepower) participeerde, vond ik één van de toppers op dat album, maar hier klonk het zó verschrikkelijk plat, het album lijkt zwaar gecomprimeerd te zijn. De volgende dag natuurlijk de CD’s ook weer thuis gedraaid, maar zonder de bij Cock vooraf beluisterde dynamische CD’s klonk het hier toch wel weer oké.

Daarna Joe Jackson met Passacaglia van het album Heaven & Hell. Hierop eist Brad Roberts van The Crash Test Dummies met zijn prachtige zware stem de hoofdrol voor zich op. Bijzonder was de harde basedrum slag die toch weer volkomen onverwacht zoveel kracht tentoonspreidde, dat ik een kleine glimlach niet kon weerstaan….. Ook deze thuis weer opgezet, maar die dynamiek die ik bij Cock gehoord heb was hier in geen velden of wegen te bekennen.

En dan Melanie de Biasio weer, met No Deal, mijn pareltje van de laatste jaren. Ook nu weer lang uitstervende tonen, zoveel microdetail, ruimtelijkheid, de ogen dicht en ik waan mij weer bij het prachtige concert in de Helling in Utrecht van even geleden.

Natuurlijk….. Er staat hele mooie apparatuur in de keten, maar dat neemt niet weg dat het bijzonder blijft om dit via een relatief klein speakersysteem zo terug te horen. En ook nu wordt ik opnieuw bevestigd in het feit dat less more is…. Géén condensatoren in de signaalweg bijvoorbeeld, zelfs niet in de voeding. Cock gaf ook aan, dat hij de voorversterker misschien wel het belangrijkste element in de keten vindt: dáár wordt de muziek gemaakt. Wat je daar kwijt raakt krijg je nooit meer terug. Natuurlijk, dat geldt voor meer onderdelen, maar zeker bij de voortrap. En in dat licht bezien vind hij een passieve voorversterker dan een betere oplossing.

Ook is mijn open baffle weer aan de orde gekomen: met tips waar ik blij van werd, maar ook weer niet. In die zin dat er zich een aanpassing van het ontwerp van mijn OB’s in mijn hoofd nestelt….. Cock is ervan overtuigd dat veel kleine woofertjes een beter resultaat opleveren dan één grote: de laatste is veel te traag, en je kan met veel kleine units in totaal ook eenzelfde oppervlak verkrijgen. De luchtverplaatsing is daardoor even groot, maar is veel en veel sneller. Ook de gevoeligheid kan hoger worden, waardoor de aansturing weer makkelijker wordt.

Een andere tip was dat het materiaal van de afzonderlijke units coherenter klinken dan met verschillende materialen. Dus naast bijvoorbeeld de papieren breedbander zou ook de woofer van papier moeten zijn.

Het hiervoor beschrevene betekent dat ik bij de bouw van mijn open baffle tóch niet helemaal de juiste keuzes heb gemaakt. Dat zet mij natuurlijk weer aan het denken over een vervolgtraject…..

De manier van denken van Cock heeft geleid tot waar ik nu naar zit te luisteren. Al die ervaring met het steeds weer uitproberen van dingen die eigenlijk niet kunnen, dat mag ik wel. Het “out of the box” denken, met trial and error, soms wat geluk (bij een ongeluk) hebben zodat er daardoor weer nieuwe paden bewandeld worden, dat heeft deze organische en vloeiende muziekweergave tot gevolg.